Έχεις αναρωτηθεί ποτέ στ’ αλήθεια πώς πρέπει να ζούμε;



Έχεις αναρωτηθεί ποτέ στ’ αλήθεια πώς πρέπει να ζούμε;
Αγάπη είναι… να βλέπεις. Όχι με τα μάτια, αλλά με την καρδιά.
Να βλέπεις τον εαυτό σου και τους άλλους πέρα από τις ιστορίες, τις προσδοκίες και τους ρόλους. Να βλέπεις την ουσία.
Κάθε ανατολή κουβαλά μέσα της μια υπόσχεση. Η νέα μέρα που ξεκινά, δεν είναι απλώς η συνέχεια της προηγούμενης, αλλά μια ευκαιρία αναγέννησης. Με το πρώτο φως του ήλιου, όλα μοιάζουν πιθανά. Οι δρόμοι γεμίζουν ζωή και οι σκέψεις μας ,αν τους το επιτρέψουμε, μπορούν να στραφούν από το παρελθόν στο μέλλον.
Κάποιες ερωτήσεις δεν έχουν εύκολες απαντήσεις. Μία από αυτές είναι κι αυτή: ποιο είναι το νόημα της ζωής μου; Δεν είναι απλά μια υπαρξιακή απορία που ξεπηδά σε στιγμές σιωπής, είναι ένας εσωτερικός ψίθυρος, που δυναμώνει κάθε φορά που κάτι μέσα μας ψάχνει να πιαστεί από κάπου.