Αυθεντικότητα σημαίνει να γνωρίζεις ποιος είσαι και να μη φοβάσαι να το δείξεις, τόσο στη σχέση με τον εαυτό σου, όσο και στις σχέσεις σου με τους άλλους. Δεν είναι τελειότητα, ούτε αδιαφορία για το πώς μας βλέπουν οι γύρω μας. Είναι η εσωτερική συμφωνία ανάμεσα σε αυτό που νιώθεις, σε αυτό που σκέφτεσαι και σε αυτό που πράττεις.

Κάθε άνθρωπος, συνειδητά ή ασυνείδητα, λέει μικρά ή μεγάλα ψέματα στον εαυτό του. Είναι ένας μηχανισμός άμυνας. Ένας τρόπος να αντέξουμε την πραγματικότητα και να αποφύγουμε τον πόνο ή την ευθύνη. Όμως, όσο αθώα κι αν μας φαίνονται αρχικά, μπορούν με τον καιρό να μας κρατήσουν στάσιμους.

Θα έμοιαζε με μια σιωπηλή επανάσταση.
Όχι με μεγάλες δηλώσεις, ούτε με υποσχέσεις που βαραίνουν περισσότερο απ’ όσο αντέχουν. Θα ξεκινούσε ήσυχα, τη στιγμή που θα αποφάσιζες να σταθείς δίπλα σου, όπως περιμένεις πάντα να σταθούν οι άλλοι.

Μια σχέση γίνεται τοξική όταν, αντί να μας στηρίζει και να μας εξελίσσει, μας αποδυναμώνει. Χαρακτηρίζεται από συνεχή κριτική, έλλειψη σεβασμού, χειριστικότητα, συναισθηματική απόσταση ή εναλλαγές έντασης και «ηρεμίας» που μας κρατούν σε σύγχυση. Το περίεργο είναι ότι συχνά αυτές οι σχέσεις μοιάζουν φυσιολογικές, ειδικά αν έχουμε συνηθίσει να βάζουμε τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές μας.