Υπάρχουν στιγμές που στρέφουμε το βλέμμα γύρω μας και κάτι βαθιά μέσα μας αντιδρά, σαν να μη χωράμε στην εικόνα που βλέπουμε.

Η αναβλητικότητα δεν είναι απλά μια συνήθεια ή μια συνειδητή απόφαση να αναβάλουμε κάτι. Είναι συχνά η αντανάκλαση των φόβων και των συναισθημάτων που κρύβουμε μέσα μας. Το να αναβάλουμε μια εργασία, μπορεί να μοιάζει απλό αλλά στην πραγματικότητα, είναι η προσπάθεια να αποφύγουμε την αίσθηση της αποτυχίας, τον φόβο της κριτικής ή την εσωτερική μας σύγκρουση με το «πρέπει» και το «θέλω».

Πόσες φορές θελήσαμε να φωνάξουμε, για να ακουστούν τα θέλω μας, αλλά δεν είπαμε λέξη; Πόσες φορές θελήσαμε να αφήσουμε τα βλέμματα μας να «ουρλιάξουν» και αντί γι’ αυτό, τα χαμηλώσαμε, χαμογελώντας σιωπηλά; Πόσες φορές είπαμε «δεν πειράζει» και πείσαμε τον εαυτό μας πως δεν νιώθουμε. Κι όμως...Νιώθαμε. Και κάπως έτσι, η κραυγή μας, έγινε σιωπή.

Angie Staikou is one of the coaches that we found this month and we did a little interview with her. She impressed us with her kindness and sincerity.