Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που νιώθουμε ότι υπάρχει γύρω μας μια αόρατη γραμμή που πρέπει να ακολουθήσουμε, έναν κανόνα που πρέπει να υπακούσουμε και πως αν παρεκκλίνουμε, θα χάσουμε την αποδοχή της οικογενείας μας, των φίλων μας, των συνεργατών μας.

Η αυτοεικόνα είναι η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας. Είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξή μας στον κόσμο, είναι εκείνη η εσωτερική φωνή που μας μιλάει για τις ικανότητές μας, την αξία μας,  τα όνειρά μας  και πόσο κοντά η μακριά βρισκόμαστε από αυτά.

Κάπου διάβασα πως: “Δεν είναι ο χρόνος που περνά γρηγορά δίπλα από τους ανθρώπους, αλλά πως οι άνθρωποι περνούν γρήγορα δίπλα από το χρόνο“.

Η συμπερίληψη δεν είναι απλώς ένα θέμα κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά η αναγκαία προϋπόθεση για την ανάπτυξη μιας υγιούς, δίκαιης και βιώσιμης κοινωνίας.