Διαφορετικότητα και αποδοχή: Μπορούμε πραγματικά να αποδεχτούμε τον άλλον;
ΈληξεΌλοι λέμε ότι δεν έχουμε πρόβλημα με τη διαφορετικότητα.
Το λέμε εύκολα.
«Ο καθένας είναι ελεύθερος να είναι αυτό που θέλει».
«Δεν με ενδιαφέρει τι κάνει ο άλλος».
«Σέβομαι όλους τους ανθρώπους».
Όμως υπάρχει μια ερώτηση που αξίζει να κάνουμε στον εαυτό μας:
Τι συμβαίνει όταν η διαφορετικότητα δεν είναι πια κάτι μακρινό, αλλά βρίσκεται δίπλα μας;
Όταν είναι ο άνθρωπος που κάθεται στο διπλανό γραφείο;
Ο γείτονάς μας;
Ο φίλος του παιδιού μας;
Ο άνθρωπος που αγαπάμε;
Κάποιος που έχει μια άλλη εμφάνιση, κουλτούρα, καταγωγή, τρόπο ζωής, πεποιθήσεις ή ταυτότητα από εμάς;
Εκεί αρχίζει η πραγματική δοκιμασία της αποδοχής.
Γιατί είναι εύκολο να δηλώνουμε ανοιχτόμυαλοι όταν η διαφορετικότητα δεν μας αγγίζει προσωπικά. Η ουσιαστική αποδοχή, όμως, φαίνεται όταν ο άλλος είναι πραγματικά διαφορετικός από εμάς και παρ' όλα αυτά δεν αισθανόμαστε την ανάγκη να τον αλλάξουμε, να τον κρίνουμε ή να τον κρατήσουμε σε απόσταση.
Δεν χρειάζεται να συμφωνούμε με όλους ούτε να καταλαβαίνουμε τα πάντα.
Δεν χρειάζεται καν να μας αρέσουν όλα όσα επιλέγει ένας άλλος άνθρωπος για τη ζωή του. Χρειάζεται όμως να μπορούμε να πούμε:
«Μπορεί να επιλέγεις κάτι άλλο από εμένα όμως αξίζεις τον ίδιο σεβασμό, την ίδια αξιοπρέπεια και το δικαίωμα να είσαι ο εαυτός σου.»
Η αποδοχή του άλλου δεν είναι μόνο ένας τρόπος να συνυπάρχουμε καλύτερα. Είναι και ένας τρόπος να γνωρίσουμε καλύτερα τον ίδιο μας τον εαυτό.
Μας καλεί να κοιτάξουμε πέρα από τις δικές μας βεβαιότητες. Να αναρωτηθούμε γιατί σκεφτόμαστε όπως σκεφτόμαστε.
Να αναγνωρίσουμε τους φόβους και τις προκαταλήψεις μας.
Και τελικά να επιλέξουμε αν θέλουμε να παραμείνουμε κλεισμένοι σε ό,τι γνωρίζουμε ή αν είμαστε έτοιμοι να εξελιχθούμε.
Και ίσως τελικά το ερώτημα να είναι:
«Μπορώ να αποδεχτώ έναν άνθρωπο όταν ο τρόπος ζωής ή οι επιλογές του με βγάζουν από τη δική μου ζώνη άνεσης;»
Εκεί βρίσκεται η πραγματική μας πρόοδος. Γιατί η αποδοχή δεν είναι απλώς μια όμορφη λέξη.
Είναι στάση ζωής.
Στάικου Άντζυ- Life Coach
